ojczyzna honor prawda pamiec wolnosc jednosc rodzina

Widowisko artystyczno – edukacyjne upamiętniające tragiczne wydarzenia z Katynia roku 1940,
oraz katastrofę samolotu polskiej delegacji lecącej na obchody 70 rocznicy Zbrodni Katyńskiej.
Kiedy: 17 kwietnia 2011, godz. 19:00
Gdzie: Polska Filharmonia Bałtycka im. Fryderyka Chopina w Gdańsku, Sala Jazzowa, ul. Ołowianka 1
Uroczysta Eucharystia w intencji ofiar Zbrodni Katyńskiej i katastrofy pod Smoleńskiem
Kiedy: 18 kwietnia 2011, godz. 19:00
Gdzie: Kościół oo. Jezuitów p.w. św. Andrzeja Boboli, ul. Mickiewicza 11
Tematem przewodnim widowiska jest Zbrodnia Katyńska z roku 1940, a poprzez powrót pamięcią do tamtych wydarzeń chcemy także wspomnieć ludzi, którzy zginęli w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Poprzez różne środki wyrazu chcemy poruszyć kilka najważniejszych naszym zdaniem wartości, takich jak Honor, Pamięć, Prawda, Ojczyzna, Rodzina, Jedność, Wolność. Zapraszamy widza do refleksji nad nimi.
Całość programu przygotowują młodzi artyści z różnych środowisk, między innymi grupa teatralna pod kierownictwem p. Roberta Cyrty, oraz studenci Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.
Zapraszamy wszystkich do wspólnej modlitwy w intencji tych, którzy zginęli zarówno w roku 1940, jak i rok temu.
Kiedy: 18 kwietnia 2011, godz. 19:00
Gdzie: Kościół oo. Jezuitów p.w. św. Andrzeja Boboli, ul. Mickiewicza 11
W samolocie lecącym na obchody 70 rocznicy Zbrodni Katyńskiej pełnił służbę kpt. Paweł Janeczek, oficer BOR, a jednocześnie przyjaciel o. Pawła, naszego duszpasterza. Od momentu katastrofy o. Paweł towarzyszył rodzinom tych którzy zginęli. Był razem z nimi na Torwarze, podczas pogrzebów, a także w czasie pielgrzymki rodzin do Smoleńska.
To wszystko miało na nas duży wpływ. Z jednej strony zaczęliśmy się zastanawiać dlaczego to, co się działo w 1940 roku powinno mieć dla nas tak duże znaczenie. Trudno było nam odnaleźć się w opowieściach o wydarzeniach z czasów Drugiej Wojny Światowej, pełnych patosu i rozpamiętywania zbrodni. Staliśmy w obliczu wyboru pomiędzy zdrowym pragnieniem sprawiedliwości, a przebaczeniem. Z drugiej strony rosło w nas rozgoryczenie tym, iż wydarzenie, które powinno wręcz dawać nam poczucie wspólnoty – podzieliło nasz kraj. Co więcej – temat Katynia znów stał się tematem tabu, kojarzonym jedynie z polityką. W ciągu ostatnich siedemdziesięciu lat wiele osób musiało narażać swoje życie, aby prawda o Zbrodni Katyńskiej ujrzała światło dzienne, my ich ofiarę bardzo szybko zaniedbaliśmy.
Jest to parafraza ostatnich słów rozmowy pilotów Tu-154 z wieżą kontrolną na Okęciu. Nasi rodacy – zarówno w 1940 jak i 2010 roku – żyli nadzieją, iż wkrótce zobaczą się z najbliższymi. Stało się inaczej. Niech tytuł będzie nadzieją opartą na wierze w spotkanie w Niebie.